Generaties Nederlanders konden leven in de geruststellende overtuiging dat hun kinderen het beter zouden hebben dan zijzelf. De welvaart groeide, de verzorgingsstaat groeide nog veel harder. Steeds meer werd de verantwoordelijkheid voor het welzijn van de burger bij de overheid neergelegd. Steeds minder werd er een beroep gedaan op de eigen verantwoordelijkheid van diezelfde burger. In de loop der tijd kwamen er daardoor steeds meer mensen langs de kant te staan. Steeds meer mensen die best mee zouden kunnen werken doen dat niet of in onvoldoende mate. Iedere prikkel om zelf de regie en de verantwoordelijkheid voor hun leven op zich te nemen ontbrak. De overheid zorgt voor je, de overheid als geluksmachine, de overheid als bezemwagen van de samenleving.meer...